Mednewscy

Mednewscy

Το νερό πηγή ζωής και ανθρώπινο δικαίωμα

Παγκόσμια Ημέρα για το Νερό έχει καθιερωθεί η 22η Μαρτίου καθώς το νερό είναι ο βασικότερος παράγοντας ζωής στον πλανήτη. Ωστόσο, δεν είναι λίγοι αυτοί που πιστεύουν ότι το νερό θα είναι η αιτία για το επόμενο παγκόσμιο πόλεμο. Ο λόγος είναι ότι το ζωτικής σημασίας αυτό αγαθό έχει αρχίσει να «στερεύει» και σε λίγο δεν θα είναι δυνατό να ξεδιψάσει όλο τον πλανήτη.

Επαναφέρουμε λοιπόν στην επικαιρότητα ένα παλαιότερο άρθρο μας αναφορικά με τις κινήσεις ιδιωτικοποίησης του νερού στην Ευρώπη και τα προβλήματα που θα ανακύψουν από αυτό.

«Οι σημαντικότερες πολιτικές αλλαγές κρύβονται καμιά φορά στη λεπτομέρεια. Μυστικά κρυμμένα σε μια οδηγία, προσπαθεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αυτή τη στιγμή να περάσει το σχέδιο του αιώνα. Δεν πρόκειται για τίποτε λιγότερο από την ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης σε όλη την Ευρώπη». Με αυτές τις επισημάνσεις ξεκινά η εκπομπή της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης «Monitor» η οποία έκανε πρόσφατα μια έρευνα για τις πιέσεις που ασκεί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις χώρες μέλη της Ε.Ε. για να ιδιωτικοποιήσουν τις υπηρεσίες ύδρευσης.

«Εάν περάσει το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το νερό από ένα συλλογικό αγαθό θα μετατραπεί σε αντικείμενο κερδοσκοπίας, με το οποίο θα κερδηθούν και στη Γερμανία δισεκατομμύρια. Είναι μια νίκη μεγάλων πολυεθνικών επιχειρήσεων που πολέμησαν αρκετά χρόνια για αυτή την ιδιωτικοποίηση. Οι συνέπειες για τους καταναλωτές θα είναι τεράστιες επισημαίνει ο δημοσιογράφος του “Monitor”.

Τι πρόκειται να αντιμετωπίσουμε το κατέγραψαν οι δημοσιογράφοι Στέφαν Στούχλιγκ και Νίκολας Στάινερ.

Το νερό δεν είναι απλώς υδρογόνο-δυο-οξυγόνο, το νερό είναι ζωή. Η πρόσβαση στο νερό ανακηρύχθηκε από τον ΟΗΕ σε ανθρώπινο δικαίωμα. Στη Γερμανία το νερό ανήκει κυρίως στους δήμους και στις κοινότητες, δηλαδή σε όλο τον κόσμο. Αυτό ενδέχεται σύντομα να αλλάξει με δραστικές επιπτώσεις και στη Γερμανία. Κατά την επιθυμία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής οι αλλαγές αυτές θα ξεκινήσει από την Πορτογαλία. Οι Βρυξέλλες απαιτούν από τη χώρα να πουλήσει τις υπηρεσίες υδρεύσεως της. Στο Πάσος Ντε Φερέιρα η ιδιωτικοποίηση έχει ήδη ξεκινήσει ενάντια στη θέληση των πολιτών, οι οποίοι όπως λένε «παλαιότερα το νερό στην πόλη τους πινόταν. Ήταν καλό, φρέσκο νερό. Τώρα όχι πια!» «Είμαι 66 χρονών λέει ένας άλλος κάτοικος, και πάντοτε το νερό πινόταν. Τώρα πια δεν κάνει να πιούμε από τη δημόσια βρύση γιατί όπως μας λένε το δημόσιο νερό δεν πίνεται πλέον!» Η κοινότητα στο Πάσος Ντε Φερέιρα, υποτίθεται ότι κέρδισε από αυτή την πώληση. Οι πολίτες όμως ζουν με τις συνέπειες… Οι άνθρωποι δείχνουν τους λογαριασμούς τους στο δημοσιογράφο ο οποίος διαπιστώνει ότι τα μηνιαία ποσά είναι τρομακτικά. Τώρα έχουν πολλοί πολίτες πρόβλημα να πληρώσουν τους λογαριασμούς του νερού τους. Οι συνέπειες της ιδιωτικοποίησης είναι καταστρεπτικές. Ήδη υπάρχει αύξηση 400% στα τιμολόγια μέσα σε λίγα χρόνια και κάθε χρόνο ακολουθεί μια αύξηση τιμών 6%!

Οι χώρες όπως η Πορτογαλία και η Ελλάδα χρειάζονται χρήματα, γι αυτό τις πιέζει η τρόικα στις Βρυξέλλες μυστικά να πουλήσουν τους παροχείς ύδρευσή στους, όπως διευκρινίζει ο δημοσιογράφος. Το παράρτημα των συμβάσεων με την τρόικα που έχει στη διάθεση του το «Monitor» δείχνει ότι στην Ελλάδα είναι να πουληθούν οι δύο μεγάλες εταιρείες ύδρευσης της Αθήνας (ΕΥΔΑΠ) και της Θεσσαλονίκης (ΕΥΑΘ).Στην Πορτογαλία λέει ότι πρέπει να προωθηθεί η ιδιωτικοποίηση της εθνικής εταιρείας ύδρευσης Aguas De Portugal.

Στο μεταξύ όλο και περισσότεροι άνθρωποι ενάντια στην Πορτογαλία διαδηλώνουν ενάντια στην ιδιωτικοποίηση επειδή φοβούνται τις υψηλές τιμές και την κακή ποιότητα.

Όμως οι χώρες σε κρίση αποτελούν μόνο την αρχή! Σύμφωνα με το «Monitor»η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ετοιμάζει τώρα το μεγάλο χτύπημα. Η νέα πρόταση οδηγίας για τις παραχωρήσεις εκμετάλλευσης κρύβει επιμελώς την απαίτηση του ανοίγματος της αγοράς στον τομέα της ύδρευσης. Τι σημαίνει αυτό; Η Χάιντε Ρύλε, η ειδική των Ευρωπαίων Πρασίνων στον τομέα του νερού μελέτησε με προσοχή την πρόταση και πιστεύει ότι η Επιτροπή βρίσκεται πολύ κοντά στο στόχο της ιδιωτικοποίησης της ύδρευσης. «Η οδηγία για παραχωρήσεις εκμετάλλευσης δεν το κάνει ευθέως, δηλαδή δεν ανοίγει διάπλατα την πόρτα για ιδιωτικοποίηση, αλlά ανοίγει την πίσω πόρτα» επισημαίνει η κα Ρύλε και συνεχίζει. «Δηλαδή βήμα – βήμα δίνει τη δυνατότητα στους ιδιώτες να εισέλθουν στην αγορά του νερού»

Ο ισχυρός Επίτροπός Miche Barnier αρνείται ακόμη και το ότι θέλει την ιδιωτικοποίηση της ύδρευσης. Όπως λέει, η οδηγία του θέλει απλώς να αναδιαρθρώσει την αγορά «Όλα θα μείνουν όπως είναι, τονίζει» και τότε γιατί χρειαζόμαστε την οδηγία τον ρωτά ο δημοσιογράφος; «Επειδή χρειαζόμαστε κανόνες απαντά ο Επίτροπος. Κάθε γερμανική κοινότητα θα εξακολουθήσει να μπορεί να αποφασίσει για το νερό της. Τώρα όμως δίνουμε τη δυνατότητα να εμπιστευτούμε και σε έναν ιδιώτη εταίρο το νερό. Τώρα θα ρυθμιστεί και αυτό σε όφελος των καταναλωτών».

Άρα πράγματι, επισημαίνει ο δημοσιογράφος η ιδέα της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ότι άδειες νερού πρέπει να δοθούν σε όλη την Ευρώπη με αποτέλεσμα το πλεονέκτημα να το έχουν πλέον οι ιδιωτικές εταιρείες. Αφού τις προσφορές τους δεν μπορεί να τις ανταγωνιστεί καμία κοινοτική επιχείρηση. Εντωμεταξύ το 82% των Γερμανών θέλουν οι δήμοι και οι κοινότητες να οργανώνουν την παροχή ύδρευσης. Εδώ όμως ήδη σε δήμους και κοινότητες αναστρέφονται ιδιωτικοποιήσεις. Για παράδειγμα στο Βερολίνο το 1999 ημι-ιδιωτικοποιήθηκαν οι εταιρείες ύδρευσης και μετά από μαζικές διαμαρτυρίες η πόλη άρχισε να επαναγοράζει τμήματα αυτών. Ήταν μια ακριβή υπόθεση και μία πρώτη νίκη της πρωτοβουλίας των πολιτών. Ωστόσο, η νέα στρατηγική της Ευρωπαϊκής Επιτροπής θα μπορούσε να ισοπεδώσει αυτή την ιδέα όπως τονίζει η εκπρόσωπος των πολιτών στο Βερολίνο. «Η νέα οδηγία της ΕΕ σημαίνει να τεθούν τα απάντα υπό την πίεση των ιδιωτικοποιήσεων. Η εμπειρία στο Βερολίνο δείχνει ότι και μια ημι-ιδιωτικοποίηση, η λεγόμενη “σύμπραξη δημόσιου-ιδιωτικού τομέα” στην πραγματικότητα ωφελεί μόνο τον ιδιώτη εταίρο. Αυτοί έχουν εξασφαλισμένα τα κέρδη και ο λαός πληρώνει».

Για τους ιδιώτες επενδυτές το νερό είναι ένα αγαθό όπως το ρεύμα ή το χρυσάφι και επειδή είναι αντικείμενο κερδοσκοπίας αποτελεί σοβαρό οικονομικό αγαθό. Οι αναλυτές εκτιμούν την αγορά του νερού στην ΕΕ σε ένα ύψος εκατοντάδων δισεκατομμυρίων και οι εταιρείες θέλουν να την κατακτήσουν. Κολοσσιαίοι όμιλοι όπως η Thames Water ή η Veolia, αλλά και γερμανικοί όμιλοι όπως η RWE και η Gelsenwasser περιμένουν την ιδιωτικοποίηση, επισημαίνουν οι δημοσιογράφοι του “Monitor”.

Ωστόσο μια μελέτη του πανεπιστημίου της Βαρκελώνης που έγινε το 2010 δείχνει ότι η ιδιωτικοποίηση του νερού σπάνια έχει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Σε αυτήν εμπεριέχονται ενδείξεις ότι μετά την ιδιωτικοποίηση σε αρκετές περιοχές η ποιότητα του νερού έπεσε. Κυρίως όμως γίνετε φθηνότερο. «Δεν μπορούμε να πιστοποιήσουμε κανένα αποτέλεσμα ότι η παραγωγή νερού από ιδιώτες είναι οικονομικότερη. Οι υποσχέσεις που συνοδεύουν τις ιδιωτικοποιήσεις της ύδρευσης για καλύτερη εξυπηρέτηση και μειωμένες τιμές δεν πραγματοποιούνται ποτέ, όπως λέει ένας εκ των συντακτών της έκθεσης. Απεναντίας υπάρχει αύξηση των τιμών και οι υποσχεθείσες επενδύσεις στο δίκτυο ύδρευσης δεν υλοποιούνται ποτέ. Και αυτό γιατί τα χρήματα για την ακριβή κατασκευή του δικτύου δεν συνάδουν με τα γρήγορα κέρδη».

Τρανό παράδειγμα το Λονδίνο ή το Μπορντώ όπου οι αγωγοί σαπίζουν και η βρωμιά διεισδύει στο πόσιμο νερό με αποτέλεσμα οι εταιρείες να προσθέτουν χλώριο ή παρόμοιες ουσίες προκειμένου να διατηρήσουν την υγιεινή.

Γιατί η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφασίζει ενάντια στον ευρωπαϊκό πληθυσμό; Σε ποιες γνωμοδοτήσεις βασίζεται; Με ποιον συζητά το θέμα; Για παράδειγμα με αυτούς από το Streering Group, μια ομάδα ειδικών που συμβουλεύει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή σε θέματα πολιτικής των υδάτων. Η λίστα των συμμετοχών είναι εκπληκτική. Φιγουράρουν κυρίως αντιπρόσωποι βιομηχανίας υδάτων και συναφών βιομηχανιών. «Αυτή την ομάδα δεν την επέλεξα εγώ προσωπικά επισημαίνει ο Επίτροπός Barnier, όμως πιστεύω ότι η ομάδα των ειδικών θα μπορούσε να έχει μια πιο ισορροπημένη σύνθεση».

Ο Κρίστιαν Ούντε, πρόεδρος του γερμανικού Συμβουλίου Δήμων και Κοινοτήτων λέει ότι είναι ατυχές το γεγονός, ότι, κάποιοι επίτροποι ανταγωνισμού γνωρίζουν μόνο τις ανάγκες των συνομιλητών τους διευθυντικών στελεχών των εταιρειών και όχι τις ανάγκες του πληθυσμού.

Νερό : ανθρώπινο δικαίωμα ή μπίζνα δισεκατομμυρίων διερωτάται ο δημοσιογράφος. Οι Βρυξέλλες έχουν ήδη αποφασίσει όπως φαίνεται ότι το νερό στο μέλλον θα ανήκει περισσότερο στις εταιρείες παρά στον κόσμο.

 

Το νερό δεν είναι εμπόρευμα

Την Παγκόσμια Ημέρα Νερού γιορτάζει με το δικό της δυναμικό παρόν η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) σταθμίζοντας αφενός, την πορεία κατοχύρωσής του δικαιώματος στο νερό σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο κι αφετέρου, τους κινδύνους για την απόλαυση του από τις εντεινόμενες πιέσεις ιδιωτικοποίησης των φορέων παροχής του, και επισημαίνει την επίκαιρη ανάγκη για εμπέδωση του χαρακτήρα του νερού ως «δημοσίου αγαθού» και όχι ως «εμπορεύματος», όσο και την επείγουσα ανάγκη για αντιμετώπιση του νερού ως φυσικού αγαθού σε ανεπάρκεια.

Στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της, η ΕΕΔΑ απευθύνει σειρά συστάσεων τόσο γενικού όσο και ειδικότερου χαρακτήρα, που, αναπτύσσονται, επί τη βάσει και του κανονιστικού περιεχομένου του δικαιώματος στο νερό, σε τέσσερις βασικούς πυλώνες και αφορούν:

α) Την Επάρκεια του νερού,

β) Την Διαθεσιμότητα του νερού,

γ) Την Ποιότητα του νερού,

δ) Την Προσβασιμότητα του νερού (Φυσική προσβασιμότητα, Οικονομική προσιτότητα και Ίση και χωρίς διάκριση πρόσβαση), και

ε) Την Κοινωνική συμμετοχή σε θέματα που αφορούν το νερό.

 

Νέες κατευθυντήριες γραμμές για τη βιομηχανία εμφιαλωμένου νερού

Ωστόσο και η ομάδα εργασίας για το Περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εμφιαλωμένων Νερών (EFBW) εξέδωσε πρόσφατα τις νέες κατευθυντήριες γραμμές για τη βιομηχανία εμφιαλωμένου νερού οι οποίες αποσκοπούν στην εναρμόνιση, μεταξύ άλλων, του τρόπου με τον οποίον οι εμφιαλωτές μετρούν τη χρήση του νερού και της ενέργειας, και του τρόπου με τον οποίον βελτιώνουν τις περιβαλλοντικές τους επιδόσεις καθ ‘όλη τη διάρκεια του κύκλου ζωής του προϊόντος.

Σύμφωνα μάλιστα με τον Πρόεδρο του Συνδέσμου Εταιρειών Εμφιαλώσεως Ελληνικού Φυσικού Μεταλλικού Νερού (ΣΕΦΥΜΕΝ) κ. Κωνσταντίνο Κούτσα η ολοκληρωμένη διαχείριση των υπόγειων υδάτων και του δημόσιου-ιδιωτικού τομέα, οι παραγωγοί του φυσικού μεταλλικού νερού και του νερού πηγής, εξασφαλίζουν τον υψηλότερο βαθμό προστασίας και διαθεσιμότητας των πολύτιμων υδάτινων πόρων για τις μελλοντικές γενιές.

Ο Bernard Pruvost, πρόεδρος της ομάδας εργασίας για το Περιβάλλον της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Εμφιαλωμένων Νερών (EFBW) τονίζει ότι «Οι Ευρωπαίοι παραγωγοί εμφιαλωμένου νερού έχουν μια μακρά ιστορία στην προστασία των υδάτινων πηγών και εργάζονται διαρκώς με στόχο τη βελτίωση της διαδικασίας παραγωγής ενέργειας. Η βιομηχανία είναι πολύ περήφανη που έχει από τις χαμηλότερες αναλογίες χρήσης του νερού και προσπαθεί να μειώσει το ποσοστό αυτό ακόμη περισσότερο» .

 

Νερό: πηγή ζωής, πηγή υγείας !

 

Σύμφωνα με την Επιστημονική Επιτροπή της EFBW (European Federation of Bottled Waters) και το ΣΕΦΥΜΕΝ, το νερό μετά το οξυγόνο είναι το πιο σημαντικό στοιχείο για την ανθρώπινη ζωή στη γη. Είναι το κύριο συστατικό του σώματός μας καθώς το 60% του ανθρώπινου σώματος ενός ενήλικα αποτελείται από νερό.

Tο νερό βοηθά στην μεταφορά, τη διάλυση και την απορρόφηση όλων των θρεπτικών συστατικών που λαμβάνει καθημερινά ο ανθρώπινος οργανισμός. Σημαντικό επίσης είναι να αναφέρουμε ότι ακόμα πιο ευεργετική είναι η υγιεινή ενυδάτωση που επιτυγχάνεται με το Φυσικό Μεταλλικό Νερό. Αυτό συμβαίνει καθώς τα χαρακτηριστικά των Φυσικών Μεταλλικών Νερών (φυσική καθαρότητα και περιεκτικότητα σε μεταλλικά ιχνοστοιχεία όπως ασβέστιο, μαγνήσιο, κάλιο), είναι ικανά να προσδίδουν στο Φυσικό Μεταλλικό Νερό ιδιότητες ευνοϊκές για την υγεία, κάτω από συγκεκριμένα υδρογεωλογικά και μικροβιολογικά κριτήρια (οδηγία 2009/54/ΕΚ, Εφημερίδα Ε.Ε., ορισμός ΦΜΝ). Κάθε κύτταρο του ανθρώπινου σώματος χρειάζεται νερό για να λειτουργεί σωστά καθώς είναι αναγκαίο για την ρύθμιση της θερμοκρασίας του σώματος, για την προστασία των αρθρώσεων και των οργάνων του σώματος και την καλύτερη πέψη των τροφών.

 

Το σώμα μας χάνει 2-3 λίτρα νερού ημερησίως μέσω της αναπνοής, των ούρων, των κοπράνων και του δέρματος. Για τον λόγο αυτόν θεωρείται απαραίτητο να αναπληρώνουμε τα υγρά που χάνουμε πίνοντας είτε νερό (6-8 ποτήρια νερό την ημέρα ή 30ml ανά κιλό βάρους) είτε άλλα ροφήματα. Είναι πολύ σημαντικό να αναφέρουμε πως το επάγγελμα που ακολουθούμε καθώς και τα διάφορα στάδια της ζωής μας, διαφοροποιούν τις ανάγκες του σώματος μας για υγρά και νερό. Για παράδειγμα σε επαγγέλματα όπου υπάρχει έντονη σωματική άσκηση και κόπωση, πχ στους γυμναστές, οικοδόμους, και σε χειρωνακτικές εργασίες όπου υπάρχει έντονη εφίδρωση καθώς και κατά την περίοδο του θηλασμού, όπου υπάρχει έντονη παραγωγή γάλακτος από του μαστούς, η ποσότητα κατανάλωσης υγρών πρέπει να ξεπερνά τα 3 λίτρα την ημέρα.

 

Στην ενδεδειγμένη ποσότητα υγρών που πρέπει να πίνουμε καθημερινά περιλαμβάνονται όλα τα ροφήματα, που όλα περιέχουν νερό. Ακόμη και το νερό που περιέχουν τα φαγητά υπολογίζετε στην πρόσληψη υγρών που λαμβάνουμε καθημερινά, καθώς το 20% των υγρών που προσλαμβάνει ένας μέσος άνθρωπος προέρχεται από το φαγητό, ειδικά λαχανικά και φρούτα, όπως το αγγούρι και το καρπούζι.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, η επαρκής συνολική ημερήσια πρόσληψη νερού από άλλες πηγές, συμπεριλαμβανομένων των τροφίμων και των ροφημάτων, είναι περίπου 2,5 λίτρα για τους ενήλικες άντρες και 2 λίτρα για τις ενήλικες γυναίκες.

 

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η πρόσληψη διαφέρει ανάλογα την εποχή στην οποία βρισκόμαστε, για παράδειγμα το καλοκαίρι οι απώλειες νερού, κυρίως μέσω της εφίδρωσης, είναι 40% μεγαλύτερες. Αντίστοιχα τον χειμώνα, το ποσοστό των αφυδατωμένων ανθρώπων είναι 8% χαμηλότερο σε σχέση με το καλοκαίρι.

 

Η έλλειψη νερού μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση, κατάσταση κατά την οποία οι βασικές λειτουργίες του οργανισμού δεν μπορούν να πραγματοποιηθούν, γιατί το σώμα δεν έχει αρκετό νερό. Ακόμα και η αφυδάτωση ήπιας μορφής μπορεί να μειώσει την ενέργειά μας και να μας κάνει να νιώθουμε κουρασμένοι.

Τελικά όμως αυτό που πρέπει να θυμόμαστε είναι ότι η ποσότητα νερού που θα καταναλώσουμε είναι προσωπική μας επιλογή, αρκεί να «ακούμε» τις ανάγκες του οργανισμού μας, με σκοπό να πιάσουμε το προσωπικό μας στόχο ενυδάτωσης.

 

 

Ανθή Αγγελοπούλου

Ακολουθήστε μας :
onpost_follow

Σχετικα Αρθρα

Η Κύπρος 3η στη λίστα των χωρών που πετάνε εκατομμύρια τόνους τροφίμων κάθε χρόνο

Σύμφωνα με υπολογισμούς η Ευρωπαϊκή Ένωση παράγει περίπου 88 εκατομμύρια τόνους απορριμμάτων τροφίμων ετησίως. Αυτό αντιστοιχεί σε 173 κιλά ανά άτομο. 170 εκατομμύρια τόνοι CO2 εκπέμπονται από την παραγωγή και τη διάθεση αποβλήτων τροφίμων..   Οι καταναλωτές συχνά αγνοούν το ζήτημα αλλά και τις αιτίες του. Σύμφωνα με έρευνα του[…]

Διαβάστε περισσότερα »

Αυστηροί έλεγχοι στα ιατροτεχνολογικά προϊόντα

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπερψήφισε τους δύο ευρωπαϊκούς κανονισμούς που θα καταστήσουν αυστηρότερες τις διαδικασίες πιστοποίησης και παρακολούθησης, διασφαλίζοντας την πλήρη συμμόρφωση με τη νομοθεσία και την ευκολότερη ιχνηλασιμότητα των ιατροτεχνολογικών προϊόντων, όπως τα εμφυτεύματα στήθους και ισχίου. Η νέα νομοθεσία θα αυστηροποιήσει τις ηθικές απαιτήσεις και τις υποχρεώσεις για πληροφόρηση[…]

Διαβάστε περισσότερα »

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *